Trots Op 80!

Sommige verhalen lees je. Andere verhalen beleef je.

Daarom kozen we ervoor om onze visie niet alleen neer te schrijven, maar ook zichtbaar te maken. In elk woonzorgcentrum van WZC De Foyer nodigt een unieke fototentoonstelling bezoekers uit om met een andere blik naar ouder worden te kijken.

Iedere campus kreeg daarvoor een eigen fotograaf, met een eigen stijl en een eigen interpretatie van Trots op 80!.

^{Foto: Tanca De Vreese (80) – © Bob Van Mol}

WZC Weverbos WZC De Zilvermolen WZC Zilversterre

WZC Weverbos

Verhalen die blijven raken

Voor de fototentoonstelling van WZC Weverbos werkten verschillende Belgische fotografen samen. Elk van hen kreeg de vrijheid om een eigen blik te werpen op ouder worden. Hun foto’s worden aangevuld met korte verhalen die uitnodigen om stil te staan bij herinneringen, verbondenheid en de kracht van het dagelijkse leven.

^{Foto: Emiel Pauwels (92) – © Jonas Lampens}

FILIP CLAUS

Filip Claus is een Belgisch fotojournalist die al decennialang verhalen vertelt over gewone mensen, met een scherp oog voor detail, menselijkheid en humor.

TIM DIRVEN

Tim Dirven is een Belgisch documentairefotograaf die wereldwijd het dagelijkse leven vastlegt en met zijn beelden de vaak onzichtbare verhalen achter mensen en gemeenschappen zichtbaar maakt.

JIMMY KETS

Jimmy Kets is een Belgisch fotograaf die bekendstaat om zijn verstilde documentaire- en portretfotografie, waarin het menselijke verhaal steeds centraal staat.

JONAS LAMPENS

Jonas Lampens is een Belgisch documentairefotograaf die met een observerende en ingetogen stijl het dagelijkse leven en menselijke verbondenheid in beeld brengt.

BOB VAN MOL

Bob Van Mol is een Belgisch persfotograaf en tweevoudig winnaar van de Vlaamse Persprijs, bekend om zijn krachtige reportages en gevoel voor menselijke verhalen.

Eugène Breynaert (87)

Smal man, niet te geloven, die garage. Om uit zijn auto te stappen is Eugène wel verplicht om eerst de woonkamerdeur te openen. Zolang ze kleine wagentjes maken, geen probleem voor Eugène… tot ‘Man bijt hond’ langskwam.

© Filip Claus

Julia Tournez (89)

Haar hele leven heeft Julia in de academie van Antwerpen geposeerd voor beeldhouwers en schilders. Ze was de muze voor vele kunstenaars.

© Tim Dirven

Lies Blanckaert (87) en Gaston Wyckhuyse (87)

Café-uitbaters Lies en Gast van Het Breughelhof in Nieuwkerke. Ze worden beide deze zomer 88 jaar.

© Jimmy Kets

Gerard Van Dorpe (85)

“Het grootste geluk op aard, is op de rug van een paard.”

© Jonas Lampens

Antoine Pombreu (80)

‘Toine’ Pombreu was van kindsbeen af verzot op motorfietsen. Met de jaren spitste hij zich meer en meer toe op het merk Ducati, zijn favoriet onder de motorfabrikanten. Als dertiger racete hij deze motoren, later was hij monteur in de pits van jongere vrienden en zonen van vrienden.
Nu sleutels hij vooral nog aan de Vespa van zijn kleindochter, maar poseert hij met een van trots krullende neus bij zijn laatste moto die hij ondertussen aan zijn zoon schonk.

© Bob Van Mol

WZC DE Zilvermolen

Michiel Hendryckx

Michiel Hendryckx is een Belgisch fotograaf, auteur en voormalig persfotograaf. Met zijn warme, observerende blik legt hij al decennialang het alledaagse leven vast en toont hij de schoonheid die schuilt in gewone mensen en gewone momenten.

^{Foto © Michiel Hendryckx (Bron: Wikipedia)}

Ontdek de tentoonstelling

Neem even de tijd. Wandel met je blik door de beelden en ontdek hoe Michiel Hendryckx naar ouder worden kijkt.

: Octave Landuyt (92) – © Michiel Hendryckx

: Philippe André – © Michiel Hendryckx

: Marthe Kinaupenne (90) – © Michiel Hendryckx

: Etienne Vermeersch – © Michiel Hendryckx

: Anne Vandebroecke (88) – © Michiel Hendryckx

: Walter Demulder (81) – © Michiel Hendryckx

: Marie-Jeanne De Smet (91) – © Michiel Hendryckx

: Nadia Hublé – Vankenhove (86) – © Michiel Hendryckx

: Denise Marchand (85) – © Michiel Hendryckx

: Marin Saelaert (81) – © Michiel Hendryckx

WZC Zilversterre

Lieve Blancquaert

Voor WZC Zilversterre creëerde fotografe Lieve Blancquaert een unieke fototentoonstelling rond Trots op 80!. Haar foto’s nodigen uit om stil te staan bij ouder worden zonder vooroordelen. Ze tonen mensen zoals ze zijn: krachtig, eigenzinnig, kwetsbaar en vol leven.

Tijdens haar eerste bezoek aan Zilversterre werd ze geraakt door de aandacht voor licht, groen en ontmoeting. Dat gevoel van respect en menselijkheid sluit naadloos aan bij de visie die we elke dag willen uitdragen.

Lieve Blancquaert is Belgisch fotografe, journaliste en documentairemaakster. Ze werd bekend met internationale reportagereeksen zoals Birth Day en Wedding Day, waarin ze universele momenten uit het leven in beeld bracht. Voor WZC De Foyer werkte ze mee aan het project Trots op 80!, waarin ze haar blik richt op waardig ouder worden.

^{Foto: © Joost Pauwels (Bron: Wikipedia)}

“Omdat het mij nauw aan het hart ligt. Omdat ik zelf ook graag tachtig zou worden met trots.”

Voor Lieve Blancquaert was de keuze vanzelfsprekend. Ze gelooft dat ouder worden niet iets is om bang voor te zijn, maar een levensfase die evenveel waardigheid verdient als elke andere.

^{Foto: Maktato (Japan, 92) © Lieve Blancquaert}

“Ik hoop zelf ooit tachtig te kunnen worden. Mensen kijken vandaag vaak negatief naar ouder worden. Ik geloof dat we zelf kunnen beslissen om daar niet in mee te stappen. De beeldvorming en het gevoel rond ouder worden moet veranderen.”

Die overtuiging vormt de rode draad doorheen haar werk. Niet de leeftijd staat centraal, maar de mens achter het getal.

^{Foto: © Lieve Blancquaert}

“Wat mij het meeste opviel? De manier waarop er is nagedacht over de fijne dingen. Het zicht door de ramen, de lichtinval, de groendaken… Ik voel respect.”

Die woorden raken precies waar Zilversterre voor wil staan: een omgeving waar architectuur, natuur en zorg samen bijdragen aan een plek waar mensen zich thuis kunnen voelen.

^{Foto: Lot (België, 89) © Lieve Blancquaert}

“Zolang mensen het gevoel hebben dat ze nog iets betekenen voor de groep, horen ze erbij.”

Volgens Lieve Blancquaert draait waardig ouder worden niet alleen om goede zorg, maar ook om verbondenheid. Gezien worden, een rol blijven opnemen en deel uitmaken van een gemeenschap zijn minstens even belangrijk.

^{Foto: © Lieve Blancquaert}